دوم مرداد ماه 1344 به دنیا آمدم به دنیای پر از رمزو راز رنگ و نقش آکنده از عشق احساس درد از کودکی نقاشی را آغاز کردم تمام دلخوشی ام مادر بزرگ بود و مادر پدر خواهرانم دوستان ومعلمانم گاهی نقاشی ناچیزم دانش اموزان را به تحسین وامی داشت و این باعث شده بود که بیشتر نقاشی کنم و با نبود امکانات و استاد بسازم طولی نکشید که کودکی و نوجوانی را در کو چه پس کوچه های شهر جا گذاشتم و جوانی را در میادین مین یافتم اکنون از این بابت بسیار خرسندم که بر روی دیوار های اهواز و تابلوهای ایستاده در خاکریزها نقشهایی را به یادگار گذاشتم که ماندگار خواهد ماند..
از خدا میخواهم ایینه دلم همچنان تجلی گاه او و آرمانهای مردمی باشد که همواره به انها عشق می ورزم..
خدایا هنر چقدر بلند است و عمر چقدر کوتاه...

پست الكترونيك